06-41683184 linda@vitmom.nl

‘Wat je zegt ben je zelf’ – waarom dat zo waar is

‘Wat je zegt ben je zelf!’ Dit roept Luuk (2015) regelmatig hier in huis.
Had ik vroeger ook weleens: dat ik iets onaardigs zei dat de ander dan riep: “Wat je zegt ben je zelf. Met je kop door de helft. Met je kop door de muur. Ben je morgen zuur.”
Deze uitspraak zette me aan het denken.
En gaandeweg leerde ik dat er eigenlijk een hele mooie waarheid schuilt in deze kinderkreet. 

Projectie
Destijds had ik nog nooit van Sigmund Freud gehoord, maar hij is de bedenker van die theorie.
Projectie, heet het: je projecteert jouw minder mooie kanten of vervelende gevoelens op de ander.

‘Och, wat heeft die moeder het toch altijd perfect voor elkaar. Ze heeft altijd het hoogste woord over hoe haar kind alles altijd fantastisch doet. Tjonge, wat is ze vol van zichzelf’
Nee, een schoonheidsprijs winnen dit soort gedachtes niet – maar wees eerlijk, we hebben ze allemaal weleens. Vooral over de mensen in onze naaste omgeving.

Het zegt veel over jou
Bij zulke gedachten gaat het dus vaak om projectie.
Je plakt een vervelend gevoel of vervelende eigenschap op die ander, die eigenlijk vooral veel over jezelf zegt.
Dat kan zijn omdat je die eigenschap zelf hebt (je bent zelf ook behoorlijk aanwezig en zelfverzekerd) of juist omdat je er meer van zou willen hebben (je bent niet zo’n haantje de voorste en zou graag wat makkelijker de aandacht opeisen). 

‘Wat je zegt ben je zelf’ gaat dus in heel veel gevallen op.
Wat je een ander verwijt, of wat je aan hem of haar irriteert, zegt veel over jou.
Dat komt omdat projectie een vorm van zelfbescherming is.
De pijn, angst en onzekerheid die we liever niet voelen, richten we op een ander.
Zo houden we het vervelende gevoel bij onszelf weg. 

Wat heb je er nu aan om dit te weten?
Nou, als je dit weet, kun je meer over jezelf leren.
Denk maar eens na over de eigenschappen van je partner waar je je aan stoort, of werk gedrag je kind of de mensen op je werk jou een vervelend gevoel geven.
Als je eerlijk naar jezelf kijkt, heb je dan een van die eigenschappen met hen gemeen?
Of komt jouw verwijt misschien voort uit een angst of onzekerheid van jezelf? 

Je kunt ervoor kiezen om, op het moment dat je je aan iemand stoort, diegene als een leraar te zien.
Dat je denkt: ‘Hé, dit stoort me. Waarom stoort het mij? Wat kan ik hier uithalen?’

Hoe ook je kind je leraar is
Onze kinderen raken ons tot in de puntjes van onze tenen!
De uitspraak ‘ik kan ‘m soms wel achter het behang plakken!’ is hier een mooi voorbeeld van.
Dat zul je vast herkennen: niéts raakt je zó, zoals je kind dat kan.
Zij zijn de grootste spiegel!
En het mooie is, hier kun je veel uithalen voor jezelf.
Groei als moeder, groei als mens 🙂

Hoe je dit herkent?
Denk maar aan de onderwerpen waar jij op aanslaat.
Je reageert fel, boos, emotioneel of hard op een situatie.
Denk eens aan zo’n moment, en realiseer je: dit zegt niets over mijn kind. Dit zegt iets over míj.
Onderzoek het.

Elke keer dat je iets op een ander projecteert, heb je de kans om jezelf wat beter te leren kennen.
Niet altijd makkelijk, maar wel heel waardevol. Probeer het maar eens!